Wypadanie włosów: najczęstsze przyczyny i kiedy do lekarza

Nadmierne wypadanie włosy to problem, z którym boryka się wiele osób niezależnie od płci i wieku. Utrata pasm może prowadzić do obniżenia pewności siebie, dlatego warto poznać najczęstsze przyczyny, metody diagnostyczne oraz moment, w którym należy zgłosić się do specjalisty. Poniższy artykuł prezentuje kompleksowy przegląd tematów związanych z pielęgnacją i ochroną włosy, uwzględniając rolę czynników hormonalnych, dietetycznych czy psychicznych.

Przyczyny wypadania włosów

Utrata włosa jest naturalnym elementem cyklu wzrostu, jednak gdy ilość traconych pasm przekracza 100 dziennie, mówimy o patologii. Do najczęstszych powodów należą:

  • Łysienie androgenowe – choroba o podłożu genetycznym, w której nadmierne przekształcenie testosteronu do DHT prowadzi do miniaturyzacji mieszków włosowych.
  • Alopecia areata – choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe, powodując ogniskowe ubytki.
  • Telogen effluvium – stan wywołany nagłym wzrostem poziomu kortyzolu w wyniku stresu, urazów czy zaburzeń hormonalnych, skutkujący przejściem włosa do fazy telogenu.
  • Niedobory mikroelementów – brak odpowiedniej ilości żelazoa i witamin (szczególnie witamin z grupy B, w tym biotyna) może osłabić cebulki włosowe.
  • Zaburzenia tarczycy – zarówno nadczynność, jak i niedoczynność tarczycy wpływają negatywnie na cykl wzrostu włosa.
  • Leki i terapie – chemioterapia, niektóre leki przeciwdepresyjne czy przeciwzakrzepowe mogą prowadzić do łysienie chemicznego.
  • Czynniki zewnętrzne – nadmierna stylizacja, częste używanie prostownicy, zbyt agresywne zabiegi koloryzacyjne.

Diagnostyka i moment wizyty u lekarza

Gdy codziennie widzisz więcej włosów na szczotce lub pod prysznicem, warto rozważyć konsultację ze dermatologiem lub trychologiem. Podstawowe badania obejmują:

  • Obraz krwi – oznaczenie poziomu żelazoa, ferrytyny, witamin B12 i D3.
  • Profil hormonalny – badania tarczycy (TSH, FT3, FT4), poziom testosteronu, DHEA, estrogenów.
  • Trichoskopia – nieinwazyjna metoda oceny mieszków włosowych za pomocą dermatoskopu.
  • Skalp biopsyjny – w wybranych przypadkach pobranie fragmentu skóry głowy do badania histopatologicznego.

Wizyta jest wskazana, gdy:

  • utrata pasm utrzymuje się ponad 3 miesiące,
  • w obszarze owłosionym pojawiają się wyraźne łysiny,
  • towarzyszą objawy ogólnoustrojowe, takie jak osłabienie, zmęczenie czy gwałtowne zmiany masy ciała.

Metody leczenia i zapobieganie

Wybór terapii zależy od rozpoznanej przyczyny. Do najpopularniejszych metod należą:

  • Farmakoterapia – miejscowe stosowanie minoksydylu pobudzającego mikrocyrkulację w skórze głowy oraz leki doustne hamujące konwersję testosteronu do DHT.
  • Suplementacja – uzupełnianie niedoborów żelazoa, biotyna oraz multiwitamin bogatych w cynk i kwas foliowy.
  • Terapia światłem LED – fotobiostymulacja przyspieszająca fazę anagenu i poprawiająca ukrwienie skóry głowy.
  • Plazma bogatopłytkowa (PRP) – autologiczny preparat pobudzający procesy regeneracyjne w mieszkach włosowych.
  • Przeszczep włosów – rozwiązanie dla osób z zaawansowanym łysieniem androgenowym, gwarantujące trwały efekt kosmetyczny.

Codzienne nawyki wspierające zdrowie włosów

Zanim sięgniesz po specjalistyczne zabiegi, warto zadbać o proste zmiany w stylu życia. Należą do nich:

  • Zbilansowana dieta bogata w białko, zdrowe tłuszcze oraz warzywa i owoce dostarczające antyoksydantów.
  • Ograniczenie stresu – techniki relaksacyjne, medytacja i regularna aktywność fizyczna obniżają poziom kortyzolu.
  • Delikatne mycie – unikanie gorącej wody i agresywnych środków myjących.
  • Regularne masaże skóry głowy – pobudzają mikrokrążenie i wzmacniają mieszki włosowe.
  • Ochrona przed promieniowaniem UV – nakrycie głowy lub kosmetyki zawierające filtr SPF.